Zaailingen verspenen: waarom ik niet meer wacht

Rajco van Wijk

Als je een beetje rondsnuffelt op moestuinblogs en YouTube-kanalen, dan kom je het overal tegen: wacht met verspenen tot je zaailing de eerste set echte blaadjes heeft. Pas dán mag het zaailingetje verhuizen naar een groter potje. Ik heb dat jarenlang braaf opgevolgd, want ja, dat is wat iedereen zegt. Maar ergens een jaar of twee, drie geleden begon het bij mij te knagen. Want eerlijk: waarom zou je wachten tot die wortels lekker uitgegroeid zijn, om ze dan vervolgens alsnog kapot te trekken bij het verspenen?

Ik ben toen meer gaan kijken naar hoe Charles Dowding het doet. Voor wie hem niet kent: dat is zo'n Engelse moestuinier die met een rustige stem en een vriendelijke glimlach jarenlange ervaring deelt. En hij doet het anders. Hij verspeent al bij de eerste kiemblaadjes, soms zelfs nog vóórdat de echte blaadjes überhaupt verschijnen. En sinds ik het zelf zo doe, kijk ik niet meer terug.

Waarom zo vroeg verspenen?

De logica is eigenlijk best simpel. Een zaadje dat net gekiemd is, heeft pas een paar piepkleine worteltjes. Er is nog nauwelijks iets om te verstoren. Het wortelstelsel is zo bescheiden dat je het bijna zonder enige schade uit de aarde kunt tillen. Vergelijk dat met een zaailing die al twee weken of langer heeft staan groeien: dan zit het wortelnetwerkje al kriskras door de aarde, verstrengeld met buurzaailingen, en ben je sowieso bezig met breken en scheuren.

Klein basilicum zaailingen uit de aarde gehaald en ligt bloot op de aarde
Kleine basilicumzaailingen zijn uit de aarde gehaald en liggen bloot op de grond.

Op de foto zie je waar ik mee bezig was: basilicum verspenen. Zulke piepkleine plantjes, met van die fragiele kiemblaadjes en een sliertje wortel. Maar juist dáár zit hem de kracht. Omdat ze nog zo klein zijn, hebben ze zich nog niet door en door gesetteld in de aarde. Ze laten zich willig optillen, alsof ze denken: oké, breng me maar naar mijn nieuwe huis. Geen wortelschok, geen wekenlang stilstaan omdat de plant moet herstellen, gewoon doorgroeien.

Hoe ik het aanpak

Ik zaai eerst vrij dicht op elkaar in een ondiep bakje of een klein potje. Zodra de kiemblaadjes goed open staan en ik die eerste dunne worteltjes zie, ga ik aan de slag. Met een potloodje of een dun stokje wip ik de zaailingen voorzichtig omhoog. Niet trekken aan het steeltje (dat breekt zó), maar onder het wortelje schuiven en zachtjes naar boven duwen.

Kleine zaailing van basilicum op mijn hand
Een kleine basilicumzaailing die op een hand wordt gehouden, klaar om verder te groeien.

En dan, met dat micro-plantje op mijn handpalm, voelt het bijna gek dat zoiets kleins straks uitgroeit tot een volle basilicumpot waar ik de hele zomer pesto van kan maken. Maar het werkt. Ik zet ze één voor één in een groter potje met verse aarde, druk de aarde lichtjes aan, en geef een voorzichtig scheutje water. Klaar.

Niet alleen voor basilicum

Inmiddels doe ik dit met bijna alles. Pepers, aubergines, tomaten, sla, het maakt eigenlijk niet uit. Bij tomaten merk ik bijvoorbeeld dat ze na het vroege verspenen veel sneller doorpakken. Geen weken van twijfel of het plantje zich gaat herstellen, gewoon stug doorgroeien. Bij pepers en aubergines, die toch al een aanloopperiode nodig hebben, win je hiermee echt wat tijd. En sla? Die laat zich superbraaf verplaatsen als-ie nog mini is.

Het enige wat ik wel zou zeggen: zorg dat je een rustige plek hebt om dit te doen, en neem de tijd. Het is geen race. Een kop koffie ernaast, lekker muziekje aan, en dan zit je zo een half uurtje aan tafel zaailingen te verhuizen. Voor mij is dat eigenlijk een van de fijnste momenten in het voorjaar.

Nog een andere zaailing op mijn hand
Een kleine zaailing groeit voorzichtig op een hand, symboliseert natuur en groei.

Tegen de stroom in, maar het werkt

Ik snap dat het tegen het advies ingaat dat je overal leest. En misschien voelt het de eerste keer een beetje eng, zo'n minuscuul plantje uit de aarde halen terwijl je denkt: gaat dit ding het wel redden? Maar geloof me, na een paar keer doen krijg je er gevoel voor. En de resultaten spreken voor zich. Sterkere planten, sneller doorpakken, minder uitval. Wat wil je nog meer?

Wil je meer van dit soort verhalen lezen over hoe ik dingen aanpak in mijn moestuin? Op de blog deel ik regelmatig mijn ervaringen, fouten en kleine ontdekkingen. En als je nog moet beginnen met zaaien, dan is de zaaikalender echt een handig hulpmiddel om de timing goed te krijgen.

Zin om zelf te experimenteren met vroeg verspenen? In ons kruidenassortiment vind je genoeg variëteiten basilicum en andere kruiden waarmee je dit prima kunt uitproberen. Klein beginnen, groot oogsten, zo simpel is het eigenlijk.


Een aantal vragen in het kort

Hieronder vind je de korte antwoorden op een aantal vragen over dit onderwerp:

Wanneer kun je zaailingen het beste verspenen?

Ik verspeen mijn zaailingen al bij de eerste kiemblaadjes, dus voordat de echte blaadjes verschijnen. De wortels zijn dan nog zo klein dat er weinig te beschadigen valt. Het plantje pakt daarna sneller door, zonder weken stilstand door wortelschok.

Hoe verspeen je zaailingen zonder ze te beschadigen?

Gebruik een potlood of dun stokje om onder het worteltje te schuiven en het plantje voorzichtig omhoog te wippen. Trek nooit aan het steeltje, dat breekt direct. Zet de zaailing daarna in een groter potje met verse aarde en geef een klein scheutje water.

Welke gewassen kun je vroeg verspenen?

Bij mij werkt het bij bijna alles. Ik doe het inmiddels met basilicum, tomaat, peper, aubergine, sla en veel andere groenten. Vooral bij gewassen met een lange aanlooptijd zoals peper en aubergine win je hiermee echt waardevolle weken in het seizoen.

Waarom niet wachten tot de eerste echte blaadjes?

Bij de eerste echte blaadjes is het wortelstelsel al flink uitgegroeid en verstrengeld met buurzaailingen. Dan beschadig je veel meer wortels bij het verspenen. Vroeger ingrijpen betekent minder schade, snellere hergroei en sterkere planten op termijn.

Wat heb je nodig om zaailingen te verspenen?

Niet veel eigenlijk. Een potlood of dun stokje, grotere potjes, verse potgrond en een gietertje met fijne broes. Zorg voor een rustige werkplek met goed licht. Ik doe het meestal aan de keukentafel met een kopje koffie binnen handbereik.


Terug naar blog

1 reactie

Ik wil hier graag op reageren wat betreft het water geven na het verspenen . Ik gebruik hiervoor een spuit van Gardena waar ik alleen heel schoon water in doe in verband met het snel dicht gaan zitten van de sproeimond . ik pers hier een behoorlijke druk op maar dat deert niet want de massa water die er dan uitspuit beschadigt geen enkel speenplantje hoe klein ook .probeer het maar dit werkt probleemloos .

piet nas

Reactie plaatsen